Photo Haiku

ช่วงชีวิตที่เลยผ่าน

มันคือ "กระปุกออมสุข" ของหัวใจทุกดวง

แสงไฟดูไร้ค่า ถ้าแสงอาทิตย์มา

เหมือนฉันเริ่มด้อยค่า เมื่อเขาอยู่ข้างเธอ

น้ำท่วมเมืองฟ้า ... ฮือฮาแตกตื่น

น้ำท่วมเมืองอื่น ... แล้วไง ?! .... = ='

ทำอะไรไม่ถูก ทุกครั้งที่ต้องเดินทาง

ไม่ใช่เพราะจุดหมายปลายทาง

.... เพราะต้องห่างเธอ 

.

เด็กน้อย : พ่อครับ.... ทำไม "วันพ่อ" มีแค่ปีล่ะวันล่ะครับ ?

คุณพ่อ : ก็วันที่เหลือ พ่อยกให้เป็น "วันลูก" ไงครับคนเก่ง

ครอบครัวที่รัก เพลงเพราะ ๆ หนังสือดี ๆ 

ในสวนหน้าบ้าน

เพียงเท่านี้  ... ฉันก็ไม่ต้องรอสวรรค์หลังความตาย

เปลือกหอย บนชายหาด
ไร้กระดาษ ป้ายราคา
.

เปลือกหอย ไร้มูลค่า

แต่คุณค่า ยังคงเดิม

รอ และ หวัง เลื่อน ๆ รอย ลอย ... ที่พิมพ์ว่า "รอย" นั้นไม่ได้ผิดแต่อย่างใดครับ แต่ผมซึ่งติดตามเรื่องของ "รอยกับอันนา" ของคุณ ninaM มาได้พักหนึ่ง ... วันนี้เจอกับตอนที่ชื่อว่า "รอยกับอันนา - 26 - เหลือแต่รอย" ทำเอาสงสารรอยขึ้นมา เลยอารมณ์ของลอยมาเป็นภาพนี้ และกลอนสั้นได้ดังนี้ ครับผม ^_^

ในยามที่รอคอย สมองมันเฝ้านับคืนและวัน ที่ค่อยผ่านผัน

.
แต่หัวใจฉัน มันกลับนับ ทุกเสี้ยววินาที ที่ผ่านไป

 

เส้นทางที่ยามไกล คือเส้นทางที่ฉันไม่อยากไป
.

ชีวิตอาจก็เป็นเพียงเส้นทางของลมหายใจยืนยาวและไร้ค่า
.
ถ้าเธอไม่สนุกกับมัน

แสงอบอุ่นยามเช้า

เหมือนความเรารักเมื่อแรกเริ่ม

ฉันไม่อยากเห็นแสงยามเย็นเลย